Lusterko z Futra całe jest porośnięte mięciutkim, falującym futerkiem w kolorze seledynowym. Jest też Mała – pewna dziewczynka, tak mała, że określenie to przylgnęło do niej i wszyscy tak ją właśnie nazywają. Razem przeżywają bajkowe przygody. Ciągle dokądś wędrują, kogoś poznają. Odwiedzili Drugą Stronę Księżyca, gdzie wszystko było czarne i żył straszny smok, cały z czekolady. Byli w Krainie Tygrysa Tymoteusza, dżungli, gdzie w wielkim pałacu Tygrys był królem, a Mała królową. Poznali dziewczynkę o imieniu Tua, całą fioletową. Mieszkała w dziwnym mieście, w którym domy umiały chodzić. Odwiedzili też inne miasto, w którym wszyscy spali. Lusterko wcisnęło do ręki Śpiącej Królewny złote jabłko, co strasznie skomplikowało całą bajkę. Poznali Białego Królika, który mieszkał w Kamieniu, chłopca zajętego składaniem papierowych łódek i ptaki – bajecznie upierzone; strasznego wilka i Świętego Mikołaja. Wskoczyli do kropli wody – i znaleźli się w ogromnym pałacu.
Zofia Beszczyńska wymyśliła niesamowite historie. Nie mieliśmy okazji poznać jej innych książek, ale na podstawie Lusterka z Futra jawi się nam jako osoba o niesamowitej wyobraźni. Z wszystkiego można zrobić bajkę. Wystarczy chwilkę pomyśleć i poruszyć niteczki wyobraźni. Tym swoim bajaniem autorka zaraża dzieci. Obserwowaliśmy krople deszczu spływające po szybie i wymyślaliśmy z Tomkiem, że tak jak dwójka bohaterów wskakujemy do kropli i … Jak to z Tomkiem bywa zaraz za nami w szklanym pałacu znaleźli się piraci i rekin tygrysi. Oj długo by opowiadać. Baśniowy klimat książki, magia, ciągle coś się dzieje, nowa wyprawa, a potem powrót Małej do cieplutkiego łóżeczka, bezpiecznego domu, w którym czekają na nią rodzice. Czyli jak w bajce – nawet, gdy jest źle i strasznie, wszystko i tak dobrze się kończy. Trzeba koniecznie wspomnieć o świetnych ilustracjach Tomasza Bogackiego. Sprawiają wrażenie jakby ze snu- troszkę zamglonych, niewyraźnych. Razem z baśniowymi tekstami tworzą równie baśniową całość.
Wydawnictwo Media Rodzina
