Coś tu u mnie ostatnio bardzo muzycznie. Dziś będzie znów o Chopinie. Ci, którzy chcą się dowiedzieć wielu ciekawych informacji na temat Fryderyka Chopina i posłuchać przy tym muzyki, powinni sięgnąć po ciekawą propozycję - Muzykę pana Chopina. Całość składa się z dwóch płyt CD i cieniutkiej książeczki z najważniejszymi informacjami na temat artysty. Absolutnie cudowna Wanda Chotomska napisała tekst, na podstawie którego zostało zrealizowane potem słuchowisko – słychać tu głosy Zbigniewa Zamachowskiego,  Agnieszki Warachulskiej i Marii Robaszkiewicz – Kowarskiej i oczywiście muzykę naszego mistrza. Są też dzieci, które wniosły dużo świeżości do nagrania, radosnego szczebiotu, wręcz entuzjazmu. Proza poprzeplata się z poezją – wiersze Wandy Chotomskiej, doskonale wpisujące się w liryczny klimat Dwa fortepiany, Mazurek, Kolęda, Walc, Koncert, to jakby ciąg dalszy prozy. Ot choćby taki Mazurek:

Babie lato w polu

białe nitki przędzie,

a ja wcale nie wiem,

co z tych nitek będzie.

-Może na te nitki

nawlecze swoje korale

jarzębina czerwona?

-Może polne myszy

zawiążą kokardy

na mysich ogonach?

-Może wiatr

poceruje dziurawe płoty?

-Może strach na wróble

przyszyje guziki do kapoty?...

Pójdę siwą dróżką,

pójdę siódmą miedzą,

co z tych nitek będzie,

wróble mi powiedzą.

A te wróble mówią,

że mazurek będzie:

-Wiatr te białe nitki

do mazurka wprzędzie.

Zamieni w basetlę

wierzbę rosochatą,

strząśnie krople deszczu,

weźmie babie lato

i na wszystkich strunach mazurka zadudli

dla stracha na wróble

i dla wszystkich wróbli.

Podobnie jak mazurki chopinowskie, czy nasze słodkie mazurki wielkanocne, ten Wandy Chotomskiej jest tak samo barwny, poetycko pyszny i taki …polski. Również tutaj historia przeplata się z faktami na temat życia Chopina. Słucha się tego nagrania z prawdziwą przyjemnością – to co zawsze zasługuje na pochwałę przy takich przedsięwzięciach – to wielka dbałość o piękno naszego języka ojczystego. Zresztą, kto jak kto, ale Polskie Radio, które dokonało tego nagrania, zasługuje w tym przypadku na szczególne wyróżnienie. Świetnym dodatkiem jest płyta CD z najważniejszymi utworami Chopina, wykonanymi na instrumentach z epoki.

Wanda Chotomska powiedziała o Muzyce Pana Chopina:

"Cała Polska czyta dzieciom! 20 minut dziennie - codziennie... A muzyka? Ile minut dziennie zajmuje nam słuchanie Muzyki? Tej Muzyki przez duże M? Muzyka Pana Chopina - książka z płytą ze znakomitymi nagraniami utworów Chopina - to szansa na poszerzenie wiedzy o kompozytorze i zaznajomienie  się z jego twórczością. Szansa nie tylko dla dzieci. Dla dorosłych też, bo na pytanie: - Jak należy pisać dla dzieci? - odpowiadam zawsze: - Tak, żeby dorośli nie nudzili się przy czytaniu. A teraz - zapraszam do czytania i słuchania. Wszystkich, małych i dużych".

Ta pozycja świetnie uzupełnia się z książkami: Nazywam się Fryderyk Chopin i Mały Chopin, o których już pisałam.

Słuchowisko trwa 57 minut

Muzyka Chopina 76 minut

Wiek 6+

Wydawnictwo Media Rodzina

W tym roku Chopina jest wszędzie pełno. I dobrze – bo nazwisko, rozpoznawalne na całym niemal świecie, od razu kojarzone z Polską, powinno być hołubione i to nie tylko w związku z 200-tną rocznicą urodzin wielkiego muzyka. Toteż cieszy kolejna nowa książka, która przybliża tę postać w sposób przystępny, prosty, do tego tłumaczy zawiłości ze świata muzyki, wplata fakty i ciekawostki historyczne.

Seria Nazywam się … ma swoich zagorzałych miłośników. W kręgu moich znajomych mam takich, którzy zebrali dla dzieci  wszystkie 11 części, a każda z nich traktuje o człowieku wielkiego formatu – z różnych sfer życia – nauki, malarstwa, muzyki, literatury, nawet polityki i religii. Właśnie dołączył do nich Fryderyk. Podobnie jak pozostałe tytuły, książkę wyróżnia narracja w pierwszej osobie. Fryderyk opowiada o swoich rodzicach, miejscu urodzenia – Żelazowej Woli pod Warszawą, nauczycielach Żywnym i Elsnerze, siostrach i o tym jak rodził się jego talent. Wspomina szkołę, liczne koncerty, podróże, pierwszą miłość, w końcu trudną decyzję o wyjeździe do Paryża. W tekście zostały przemycone najróżniejsze ciekawostki z życia kompozytora – o pierścieniu brylantowym od cara, ślicznym ubranku z białym kołnierzykiem, które miało zabić w cudownym dziecku tremę przed występem dla licznej publiczności, o sercach wyciętych na oparciu ławki, klinach z drewna między palce, lekkim wydawaniu pieniędzy i wiele innych. Fryderyk nie unika tematów trudnych – jak śmierć ukochanej siostry Emilki, rozłące z najbliższymi, słabym zdrowiu, związku z George Sand, w końcu gruźlicy i zbliżającej się śmierci.  Fryderyk opowiada dużo, składnie, chronologicznie.

Nazywam się Fryderyk Chopin jest ciekawą propozycją dla starszych dzieci – obok licznych informacji z życia artysty znajdziemy tu również kalendarium dotyczące naszego bohatera, wydarzeń historycznych i tych związanych z kulturą, sztuką, nauką i społeczeństwem.  Trzeba tu koniecznie wspomnieć o ilustracjach Józefa Wilkonia. Ich autor towarzyszy Fryderykowi w najważniejszych momentach jego życia, portretuje najbliższych, maluje miejsca bliskie jego sercu – Żelazową Wolę, porosły wierzbami krajobraz Mazowsza,  odtwarza XIX-wieczną Warszawę, sale koncertowe. Zrobił to po mistrzowsku – z romantyczną nutką.

Doskonałym dodatkiem do książki byłaby płyta z muzyką Chopina – to jedyny minus, jakiego się tu dopatrzyłam.

Książka spodoba się pewnie i małym i starym (w domyśle : rodzicom:)

Wiek 6+

Wydawnictwo Media Rodzina

Ukazała się kolejna książka o Fryderyku Chopinie. Ciekawa jestem, jak zostanie odebrana. Zapowiada się smakowicie, bo przecież w środku są ilustracje Józefa Wilkonia.

Anna Czerwińska - Rydel - z wykształcenia muzyk i pedagog, jest autorką około 200 radiowych audycji muzycznych i bajek dla dzieci, które prowadziła na antenie Radia Eska - Nord. Przez siedem lat pracowała jako wykładowca w Instytucie Pedagogiki UG. Od wielu lat pracuje z dziećmi i młodzieżą, prowadząc zajęcia muzyczne, pedagogiczne i terapeutyczne. W polu jej zainteresowań znajduje się także psychologia muzyki i muzykoterapią. Uważa, że muzyka pobudza u każdego dziecka sfery intelektualne i emocjonalne. które w takim stopniu nie są rozwijane w żadnej innej dziedzinie (informacje znalazłam tutaj)