Narobiono nam apetytu na Sierotkę Marysię i krasnoludki, a wróciliśmy z miasta z Wielką Niedźwiedzicą, którą z kolei widzieliśmy na blogu Pikinini. Mam wyrobione już zdanie na temat Bajek – Grajek – jest to cudowna i niezwykle wartościowa seria archiwalnych nagrań, które kiedyś można było kupić na płytach winylowych. Zresztą do każdej Bajki dołączona jest oryginalna okładka sprzed lat. Ja zdecydowanie wolę stare projekty graficzne, niż te współczesne. Bajki – Grajki pewnie niektórzy z nas sami pamiętają z dzieciństwa, a teraz mogą posłuchać je moje dzieci – a i ja z przyjemnością podsłuchuję. Mam nadzieję, że Marysię wkrótce uda nam się również kupić. Natomiast już teraz bardzo polecam przepiękną opowieść indiańską o trzech plemionach: Władcach Traw, Bystrych Sokołach i Łowcach Bizonów. Od przedwczoraj Wielka Niedźwiedzica współtworzy nasz wieczorny klimat. Kot Prot, co nie stroni od hec i psot, o którym pisałam niedawno, odpoczywa sobie teraz w koszyczku z bajkami – i dobrze, bo od jego pomysłów wszystko kręciło się już w głowach. Teraz mała odmiana. Legenda indiańska jest nastrojową opowieścią o ludziach dobrych i o tych, którzy mają przewrotne serca. Dzielnym Wakontasie i złym Tekimie. O miłości, o przyjaźni. Jest też opowieścią o tytułowej Wielkiej Niedźwiedzicy, która opiekowała się szczepami indiańskimi, przyjmowała często postać staruszki i pokazywała ludziom, jak leczyć rożne choroby. Bajka wycisza, ma niesamowity klimat – słychać gdzieś w dali odgłosy zwierząt, ptaków, szum wody, świst wiatru. Trzaskają gałązki pod nogami Indian, strzelają iskry z ogniska. Nie da się tego opisać, trzeba posłuchać. I temat – Indianie – niezwykła tajemnica dla ciekawych świata małych chłopaków. U nas znalazła bardzo podatny grunt, bo zainteresowanie tematyką okołoindiańską zdecydowanie wzrosło. Mamo, a dlaczego…? – już się pojawiło. Zdecydowanie wolę, gdy moje dziecko bawi się w Indian, niż w Spiedrman’a. W każdym razie dziecię wyraziło już chęć posiadania wigwamu (!!!!!) Zobaczymy, co się da z tym zrobić. Wieczorem – ja sobie szydełkuję, mój Tomek leży i słucha. I żeby tylko na jednym słuchaniu się skończyło. Nie, nie. Co najmniej dwa razy. A co tam, czemu nie? Na płycie obsada iście gwiazdorska – Henryk Machalica, Franciszek Pieczka, Zofia Rysiówna, Krzysztof Kołbasiuk w roli szlachetnego Wakontasa, Joanna Szczepkowska. Przy Bajkach Grajkach przyjęłam zasadę – kupując nie patrzę na obsadę. Mamy w domu kilka bajek z kolekcji i NIGDY nas nie rozczarowały. To jest chyba jakiś ewenement wydawniczy na skalę światową. Gdy puszczam je dzieciom i podsłuchuję, staram rozpoznać się głosy aktorów, czasem już nie żyjących. Charakterystyczne głosy Bronisława Pawlika, Krzysztofa Kolbergera, Ireny Kwiatkowskiej potrafię rozpoznać od razu. Inne dopiero poznaję. Mam przy tym wielką frajdę, tak jak moje dzieci przy słuchaniu Bajek. Więcej informacji znajdziecie klikając na Tag: Bajki – Grajki.

Tekst Wielkiej Niedźwiedzicy – Stefan Majchrowski

Opracowanie – Lidia Wojas

Oprawa muzyczna – Marian Szałkowski

Do płyty dołączony jest zeszyt Bajkowo – Grajkowy, w którym można poczytać ciekawe historie z życia rodziny Pętelków. Są zagadki, rebusy, gry.

Wydawnictwo Bajki - Grajki

Maminy głos wysiadł, więc do łask wróciły Bajki-Grajki. Jest to naprawdę wartościowa i godna uwagi seria. Przyznaję, że sama z przyjemnością podsłuchuję, gdy z płyty leci muzyczne słuchowisko. W naszym pudełku wiklinowym mamy już całkiem ładny zbiór Bajek- Grajek. Gdy odwiedzam naszą księgarenkę na rynku, zawsze rzucam okiem na stosik bajek i kupuję coś dla moich smyków. Trudno powiedzieć, że bez zastanowienia, bo zbiór wydanych bajek urósł już do znacznych rozmiarów (ich liczba sięga już ponad 90) i z ilością też nie ma co przesadzać. Od nadmiaru też może głowa rozboleć, prawda? Często są to archiwalne nagrania sprzed lat, z głosami nieżyjących aktorów, sław polskiego teatru i filmu. Niekiedy z pięknym teatralnym „eŁ”, jakie usłyszeć można w przedwojennych filmach z Dymszą i Bodo.

Wielki Czarodziej Oz to oczywiście słuchowisko o małej Dorotce, która trafiła do krainy Oz wraz ze swoim psem Toto. Pamiętam, jakie wrażenie zrobił na mnie film z Judy Garland w roli głównej. Piękna baśń o przyjaźni, odwadze  - o Strachu na Wróble, który twierdził, że ma pustkę w głowie, Blaszanym Drwalu bez serca i Tchórzliwym Lwie. Słuchowisko wiernie trzyma się tekstu. Można usłyszeć głosy m.in. Mieczysława Czechowicza, Damiana Damięckiego, Renaty Kossobudzkiej, Gustawa Lutkiewicza, Krystyny Tkacz. Wszystko okraszone piosenkami, również w wykonaniu chóru dziecięcego. Solidne wykonanie, solidna oprawa muzyczna, nagranie archiwalne z 1984 roku. Warto!

Słuchowisko według powieści L. Franka Bauma – Czarnoksiężnik z Krainy Oz (1900)

Wydawnictwo Bajki-Grajki

Chciałabym zachęcić Was do sięgnięcia po Dziadka do Orzechów. Stara baśń z 1816 roku, napisana przez Ernsta Theodora Amadeusa Hoffmanna, niemieckiego poetę, pisarza i muzyka romantyzmu, zyskała nieśmiertelność dzięki baletowi Czajkowskiego. A jednak warto zwrócić uwagę na pierwowzór, bo to jedna z piękniejszych baśni, która dokładnie za 6 lat będzie obchodziła swoje 200 – setne urodziny. Na postać samego autora zwróciłam uwagę podczas moich studiów, a obowiązkowe lektury jego autorstwa (m.in. niezapomniany Der goldene Topf – Złoty garnek) były jednymi z najprzyjemniejszych, jakie mi wtedy przyszło czytać. Dziadek w oryginale ma wiele świeżości, której często brakuje dziełom z innej epoki. Autor tej znanej baśni był ściśle związany z Polską. Właściwie trudno pisać tu o Polsce, bo w czasach, w jakich przyszło mu odwiedzić nasze rejony, Polski na mapie nie było. To czas rozbiorów i wielkich zmian w Europie. Ożenił się z Polką Marią Teklą Michaliną Rorer – Trzyńską, pomieszkiwał w Płocku, Warszawie. Hoffmann kochał koty – ponoć bez nich nie umiał pisać. Pewnie to pod wpływem starego kociego przyjaciela Murra powstała baśń, w której aż roi się od myszy.

Mała figurka dziadka do orzechów kryje w sobie tajemnicę, którą powoli odkrywa mała Klara. To zaklęty piękny chłopiec o wspaniałej duszy. Jakże myląca jest jego brzydka powierzchowność. Ale w wieczór wigilijny dzieją się cuda, do odkrycia których namawiam Was ciepło w ten zimny czas. To opowieść o tym, że często najważniejsze jest niewidoczne dla oczu. Mimo, że ukazało się wiele wersji Dziadka, ja najchętniej sięgam po wydanie z ilustracjami Jana Marcina Szancera. Główna bohaterka ma różne imiona – Klara, Marynia. W oryginale jest Marie.

W ramach serii Bajki – Grajki możecie posłuchać Dziadka do Orzechów w świetnej obsadzie: Krzysztof Kolberger, Wiesław Drzewicz, Grażyna Barszczewska, Gustaw Lutkiewicz, Bogusz Bilewski i Jerzy Bończak (nagranie z 1989 roku to prawdziwa gratka – trwa aż 72 minuty)

Na naszej półeczce z książkami jest kilkanaście bajek muzycznych z serii Bajki Grajki. Jedną z najbardziej lubianych jest niewątpliwie ta o przygodach Robinsona Cruzoe. Słuchana chętnie i namiętnie bajka narracyjno- muzyczna. Jej dużym atutem jest mnogość piosenek dla dzieci, łatwo wpadających w ucho i w pamięć. Piosenka o piratach- kudłatych i brodatych, marynarskie przyśpiewki podczas szorowania pokładu, piosenka śmiesznej i troszkę zarozumiałej Petroneli- to nasze rodzinne przeboje.  W obsadzie aktorskiej- m.in. Piotr Loretz, Andrzej Stockinger, Jolanta Skowrońska, Zbigniew Kryński i inni.

W czerwone żagle wicher dmie,

łopoce flaga czarna.

Kto ją dostrzeże, niechaj wie,

że dola jego marna.

Jesteśmy piraci, kudłaci, brodaci,

piraci- postrach mórz.

Co dzień rumu flaszka, na głowie apaszka,

wzrok dziki, w zębach nóż.

Piraci, piraci,

ten życiem przypłaci, kto z nami walczyć chce.

Nim gorzko zapłacze, jak nędzny ślimaczek,

na morza spocznie dnie.

Mogę ręczyć, że po kilku słuchaniach tej bajeczki, pociecha będzie chodziła po domu i śpiewała cały czas tylko tę piosenkę- no a w przyszłości, a jakże,  będzie chciała należeć do pirackiej braci:)

Przygody Robinsona Cruzoe- Krystyna Wodnicka wg Daniela Defoe

Muzyka: Mieczysław Janicz