Najlepszy blog o książkach dla dzieci/ młodzieży według portalu dużeKa:) eBuka 2013 jest moja! Półeczka z książkami

Wypromuj również swoją stronę Lubię czytać Popieram Internet Bez Chamstwa Spis moli
Blog > Komentarze do wpisu

Serafina i zmiennokształtny kostur - Robert Beatty

 

Pamiętacie Serafinę? Ma dwanaście lat i jeszcze trzy tygodnie temu o jej istnieniu wiedziało niewiele osób. Kilka tygodni wcześniej Serafina razem ze swym przyjacielem Braedenem pokonali niebezpiecznego mężczyznę w czarnym płaszczu. Czas na kontynuację losów dziewczynki. Znów mamy trzymającą w napięciu lekturę. Jest rok 1899, Biltmore w Karolinie Północnej. Serafina po niedawnych wydarzeniach (opisanych w I tomie „Serafina i czarny płaszcz”) nie musi już się  dalej skrywać w piwnicach olbrzymiej posiadłości Vanderbiltów. Jednak cały czas wzywa ją zew natury, górę w jej życiu bierze dzikość – godzinami wędruje po okolicy, szczególnie upodobała sobie las. Główna Łowczyni Szczurów – w skrócie GŁS – tak zwykł o niej mówić ojciec – pan złota raczka, który w posiadłości odpowiedzialny jest za naprawienie każdego mechanizmu i urządzenia. Tytuł GŁS, z którego Serafina jest baaardzo dumna. Nocne stworzenie – nie zwykłe, normalne dziecko. Tęskni za Braedenem, którego nie widziała od wielu dni. Podczas nocnej wyprawy Serafina widzi zaprzęg koni ciągnących powóz po drodze w kierunku wielkiej posiadłości. Dlaczego ktoś jedzie do Biltmore w nocy? Kim jest ten KTOŚ? Dlaczego wszystkie ptaki uciekają z przestrachem z okolicy? Dziwny powóz – bez woźnicy na koźle. 

Kolejna tajemnica do wyjaśnienia. Oj, są emocje podczas lektury. Napiszę krótko – nie raz miałam gęsią skórkę podczas czytania. Już na samo wspomnienie o tym pustym koźle – również czuję ciarki na plecach. Robert Beatty umie tworzyć klimat i budować napięcie. Pokazał to już w pierwszym tomie serii. Podoba mi się to, że autor tyle miejsca poświęca opisom stanu ducha głównej bohaterki – można poznać jej myśli, obawy i zamierzenia. Zwraca uwagę również na otoczenie, które akurat w tej opowieści jest równoprawnym bohaterem pierwszego planu. Bez tych wszystkich ciemnych zakątków w lesie, uciekających ptaków, pokrętnych korytarzy w wielkiej posiadłości nie byłoby takiego klimatu i tylu emocji. To te opisy właśnie działają na wyobraźnię: las, po którym chodzi nocne dziecko. Gdzieś w dali zarys wielkiej mrocznej budowli. Trzaskająca gałązka pod stopami. Łopot ptasich skrzydeł. Spodoba Wam się.

Wiek 10+

Wydawnictwo Mamania 

czwartek, 23 sierpnia 2018, be.el

Polecane wpisy