Najlepszy blog o książkach dla dzieci/ młodzieży według portalu dużeKa:) eBuka 2013 jest moja! Półeczka z książkami

Wypromuj również swoją stronę Lubię czytać Popieram Internet Bez Chamstwa Spis moli
Blog > Komentarze do wpisu

Nazywam się Jan Paweł II - Jan W. Góra

Seria Nazywam się… to próba wejścia w skórę znanych postaci. Zakres szeroki. Są tu przedstawiciele muzyki, literatury, religii, nauki. Tytułowe postacie opowiadają o sobie, swoim życiu, wydarzeniach, w jakich przyszło im brać udział, których świadkami byli. Zadanie trudne dla autora. Jak zrealizować to ambitne zamierzenie, by nie zabrzmieć fałszywie, by nie uchodzić za chwalipiętę, a by zaciekawić dziedziną, jaką reprezentuje główny bohater?

W naszym domu często pojawiają się pytania związane z Janem Pawłem II, wiarą, piekłem i Niebem, Kościołem. Książka o papieżu, choć nie daje odpowiedzi na wszystkie pytania, jest ważnym i ciekawym uzupełnieniem dziecięcej ciekawości i wręcz dociekliwości. Zresztą każde wyjaśnienie i tak rodzi kolejne pytania, a ciekawość wręcz rośnie. To papież miał inne nazwisko? Nie tylko Jan Paweł II? I lubił grać w piłkę? I bawił się jak był mały? Do tego jeszcze jeździł na nartach? Nieeeeeprawdopodobne. A jednak. To duży plus tej serii – ludzie przedstawiani w niej to istoty z krwi i kości, z planami, marzeniami, słabostkami i sukcesami. Jest też inna dobra strona takiego przekazu – to doskonała lekcja mówienia o sobie – znane postacie mówią o tym, czego dokonały, czasem wręcz chwalą się. Nie unikają tematów trudnych – jak niepowodzenia, smutek, ból, cierpienie. Tym samym pokazują, że życie czasem jest trudne, a sukces przychodzi dzięki trudnej i wytrwałej pracy. Baaaardzo podoba mi się to, że te osoby tak odważnie wspominają swoje sukcesy – choć – sukces może mieć znaczenie różne dla danego bohatera. Dla Jana Pawła II było to spotkanie z młodymi ludźmi, którzy w trudnych czasach komunizmu chcieli słuchać o Bogu w lesie, na spływach kajakowych. Dla Marii Curie – Skłodowskiej – to kolejne udane doświadczenie. To taka pierwsza lekcja przebojowości, walki o realizację swoich marzeń, choćby pod prąd, otwartego mówienia o sobie, o tym co zrobiłem – a nie chowanie się w cień. Ale ta przebojowość, to wspomniane chwalenie się – może niezbyt trafne sformułowania -  w przypadku akurat tej książki, to wielka radość i optymizm w związku ze spotkaniem z drugim człowiekiem. Nagle okazuje się, że tym wielkim jest chłopiec z Wadowic, biedna dziewczyna z Warszawy marząca o studiach, albo siostra zakonna, a nie jakiś Supermen, który powali świat na łopatki. To też zwrócenie uwagi na to, że dla niektórych osób, istotniejsze było/ jest właśnie BYĆ – niż MIEĆ.

Tytułowy bohater opowiada o całym swoim życiu, rodzicach, rodzeństwie, przyjaciołach. To taka mała podróż z papieżem do różnych miejsc, krajów, to udział w spotkaniach ze znanymi i zwykłymi ludźmi. Bardzo przypadło mi do gustu kalendarium na końcu książki – życiorys Jana Pawła II i ważne wydarzenia w historii, w świecie nauki, techniki, kultury i sztuki.

Książkę o Janie Pawle II napisał ojciec Jan Góra, dominikanin, świadek życia papieża, duszpasterz akademicki, organizator spotkań na Polach Lednickich.  W książce wyczuwa się duże zaangażowanie, znajomość faktów z życia Jana Pawła II, i to co niesłychanie ważne – zacięcie literackie. Patrząc na dorobek autora w tej dziedzinie – jest on znaczący. Jan Góra traktuje młodego czytelnika poważnie – nie idzie na skróty. Mimo że to książka dla dzieci w szkole podstawowej, nie ma w sobie klimatu paciorka, Bozi, aniołka. Nie chce sobie zjednać czytelnika jakimiś tanimi frazesami, pochlebstwami, nie infantylizuje treści.

Wiek 7+

Wydawnictwo Media Rodzina



wtorek, 05 lipca 2011, be.el

Polecane wpisy