Pamiętam moje pierwsze spotkanie z Małgorzatą Strzałkowską. Z jej książką – miałam napisać. Na świecie pojawiło się dziecko i w moich wędrówkach wśród półek księgarskich dotarłam w końcu do działu dziecięcego. Ja, wychowana na Brzechwie, Tuwimie, wzięłam z półki pierwszą lepszą książkę, otwarłam na pierwszej stronie i przeczytałam: Spadł bąk/ na strąk/ a strąk na pąk itd. Ten strąk i bąk, potem okładkowy Tolo co to golił mola – te swego rodzaju krótkie akrobacje językowe nie mogły wyjść mi z głowy. Po kilku tygodniach, jak tylko znów pojawiała się okazja wyjazdu z maluczkim – pomyślałam, że dobrze byłoby mieć cosik takiego w domu. Z kilkumiesięcznym Tomkiem wsadziliśmy tatę do samolotu i wróciliśmy znów do księgarni, gdzie bąk i strąk już na nas czekali. Jestem ciekawa, czy pamiętacie, choć od czasu do czasu, okoliczności, w jakich kupujecie daną książkę. Mnie zdarza się to często. Lubię tę otoczkę okołoksiążkową. Chyba rzadko się zdarza, że biorę książkę z półki – mojej czy dzieci, i nie wiem, skąd ta książka się wzięła. Tak właśnie Małgorzata Strzałkowska stanęła na naszej półce i zawsze z zainteresowaniem śledzę, co nowego pojawiło się do połamania języka. Bo język można sobie połamać, to pewne, ale kto nie lubi jazdy na maksa? Emocji, jakie towarzyszą czytaniu tych wierszy?

Karol korale kupił na raty,

Król dla rozrywki ryje rabaty,

A hydraulik Roman Rudera

Wyrywa rurki z kaloryfera.

W Wierszach spod Pszczyny sz goni cz, ą dręczy ę, r roluje się z l. Pełno tu trzasków, jamniczków, sztang, ping-ponga, dorożek i pierożków, drżączek, bluszczu, wietrznych szalików. Obok znanych słów - wygibasów, pani Strzałkowska sięga tu po wyrazy nowe, rzadko pojawiające się w codziennej mowie dzieci – drzewiej, gringo, kląskać, krypa, Wizygoci, wapory. Na końcu można w słowniczku przeczytać, co te słowa oznaczają.  W tej książce – dla każdego coś dobrego, bo nie wierzę, żeby również dorośli nie mieli frajdy przy czytaniu tych tekstów. I jeszcze - kolaże - jak zawsze w książkach poetki, jej autorstwa. Nie bez przyczyny lubimy Wiersze spod Pszczyny:))) Taki tu mój rym częstochowski, bo mi słoń na ucho nadepnął. Poetyckie.

Tup! tup! tup! tupie ptak.

Po co on tu tupie tak?

Kica zając kic! kic! kic!

Tup! tup! Kic! I co? I nic.

Wiek 0+ tyle tu zabawy z literami i słowami, tyle tu tych sz,cz,ą,ę , rym, rytm. Na pewno rozbawią już najmniejszych.

Wydawnictwo Media Rodzina