Jako że obowiązków mam całą masę, a czasu wolnego na czytanie mało, maleńko, wykorzystuję moją kolekcję audiobooków, która stoi na półkach że ho ho – i czas wielki, by ją odkurzyć. Wysłuchałam podczas domowych porządków – i muszę powiedzieć, że nie dziwię się, że Krzysztof znalazł się w serii Mistrzowie Słowa Gazety Wyborczej. Nie jest to wprawdzie arcydzieło literatury, ale to powieść, na którą warto zwrócić uwagę. Z kilku powodów – Marian Opania przeczytał ją brawurowo. Po drugie: książka – mimo, że niewątpliwie trąci myszką, dzieje się bowiem  w głębokim PRL-lu, zawiera kilka ważnych prawd, które warto sobie przypomnieć. I choć zakończenie wyobrażałam sobie zupełnie inaczej, to podane przez Minkowskiego wydaje się być nie do końca realnym – być może przesłodzonym, jednak wzruszyłam się i myślę, że chwyci za serce każdego. Rzecz dzieje się w kręgu młodzieży szkolnej, z całą masą typowych dla niej problemów – przybrani rodzice, brak akceptacji w klasie, dwóje na świadectwie, pierwsza miłości, szukanie własnej drogi w życiu itd. I mimo, że dziś dziewczyny nie noszą już warkoczy, autostop nie budzi takich emocji jak za czasów Karin Stanek, a młodzież rozbija się drogimi samochodami (najczęściej swoich starych) to jednak ta książka może się spodobać. I na koniec – nie opuszcza mnie myśl – jaką książkę napisałby dziś o współczesnej młodzieży Aleksander Minkowski – autor Szaleństw Majki Skowron i Grubego? To kawałek dobrej literatury dla młodzieży (i nie tylko) – mimo, że ostatnio pojawiło się kilku dobrych autorów powieści młodzieżowych, mnie ciśnie się jednak na usta pytanie – Halo! Halo! Kto tak dzisiaj pisze dla młodzieży?!!

Wiek 14+

Biblioteka Gazety Wyborczej