Przeczytaliśmy z ciekawością, w końcu  w naszym domu są sami miłośnicy historii. To opowieść o wydarzeniach sprzed 600 lat – w wielkim skrócie, tylko najważniejsze wydarzenia, w pomiędzy które powplatane zostały ciekawostki, o których prawdę powiedziawszy nie miałam zielonego pojęcia – choć wydawać by się mogło, że Grunwald mam dobrze opanowany. A choćby takie, że nasz król Jagiełło nie umiał ani czytać ani pisać i że nie pił alkoholu. W tamtych czasach, kiedy na stołach dominowały wszelkie wina, miody i piwo, musiało zachowanie króla uchodzić, najdelikatniej rzecz ujmując, za… dziwaczne. Natomiast wśród Krzyżaków niewielu było takich, którzy byliby mistrzami fechtunku (!!!) Ponoć czas upływał im bardziej na gospodarowaniu, aniżeli na ćwiczeniach w walce i boju. Znajdziemy w tej książce informacje o życiu rycerskim, sprzymierzeńcach obu obozów, o dwóch mieczach przysłanych przez Wielkiego Mistrza, samej bitwie, naszej chorągwi, szczegółach dotyczących strojów Krzyżaków. Książka zawiera najważniejsze informacje, jest bogato zilustrowana, z naklejkami dla poszukiwaczy przygód. Mój Tomek ślęczy nad nią, analizuje, opowiada i ciągle pyta. I choć książka Grunwald 1410 pewnie spodoba się małym historykom, mnie się ciągle marzy, że oto znajdzie się i u nas taki Ernest H. Gombrich, który opowie historię tak, że aż ciarki po plecach przejdą, że pojawi się gęsia skórka (autor słynnej Krótkiej historii świata dla młodszych i starszych ).

Opracowanie Łukasz Libiszewski

Ilustracje - Kazimierz Wasilewski

Wydawnictwo Skrzat

A tutaj nasz mały Grunwald – o którym pisałam już jakiś czas temu.