Lotta nie umie jeździć na rowerze. Choć twierdzi z przekorą, że umie, oczywiście, że umie. I to na takim prawdziwym, dwukołowym. Dziecięcy rowerek jej nie interesuje. Ma nadzieję, że dostanie rower na urodziny. Kiedy wśród prezentów jednak go nie znajduje, wówczas postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. Pożycza sobie wielki rower, taki dla dorosłej osoby, z rupieciarni cioci Berg, a już za chwilę mknie z górki na pazurki wzdłuż ulicy Awanturników. Można sobie tylko wyobrazić, jak skończy się ta pierwsza rowerowa przejażdżka. A co przyniesie jeszcze dzień urodzin? Przecież jeszcze się nie skończył. Może jakąś nową niespodziankę?

Astrid Lindgren jak zwykle – świetna. Ilon Wikland również. Lotta, która się nie poddaje, uparcie dąży do celu, próbuje i jeszcze raz próbuje. Myślę, że może wiele nauczyć maluchy. Cudna jest strona, gdzie z drzewa sypią się białe jak śnieg kwiatki. W mroźny zimowy dzień budzi w nas tylko ciepłe uczucia. I tęskno nam, bardzo tęskno za wiosną.  

Czy rozpoznajecie Astrid Lindgren w stroju kominiarza?

Wiek 3+

 Wydawnictwo Zakamarki