Beatrix Potter (1866-1943) jest znana przede wszystkim jako autorka Piotrusia Królika. Tymczasem pisała też o innych zwierzętach. Dwie niegrzeczne myszy, Pani Tycia Myszka, Beniamin Truś, Wiewiórka Orzeszko, Prosiak Robinson, Kaczka Tekla Kałużyńska i Krawiec i jego kot, w sumie 22 książki. Pochodziła z arystokratycznej rodziny i od dziecka kochała przyrodę. Obserwowała ją, robiła rysunki, potem dopisywała do nich historię. Dzięki książkom stała się niezależna finansowo. Nie zapominajmy, że był to początek XX wieku, rzecz dzieje się w Anglii z jej wszystkimi konwenansami. Kobieta nie miało wtedy łatwo. Jeśli kogoś interesuje życie autorki tutaj znajdzie dużo ciekawych informacji na ten temat. A teraz o książce.

Krawiec i jego kot niedawno obchodzili setne urodziny. Staruszek i jego przyjaciel Urban mieszkali w małym domku, w którym zajmowali tylko kuchnię, bo byli biedni i nie stać ich było na więcej. Tam, gdzie krawiec miał swój sklep, mieszkały pod podłogą małe myszki, którym krawiec zostawiał często lśniące skrawki na płaszczyki. Kiedy nagle zachorował, myszy odwdzięczyły mu się, a kot Urban od tej chwili polował tylko na myszy, które nie mieszkały w domu i w sklepie krawca. Książka jest dobrą okazją do rozmów o pomocy, jakiej można udzielić innym w czasie choroby.

A tak wyobrażała sobie pomagające myszy sama autorka. Właśnie szyją frak dla pana burmistrza.

Wiek 3+