Mama Mu jest niesamowita. Ani myśli popadać w jesienną zadumę. Nie w głowie jej też krowie  monotonne przeżuwanie trawy, spacerowanie po zielonej łące i oganianie much ogonem.  Mama Mu chce odmiany. I wiecie co wymyśliła?  Że wybuduje dom - na drzewie. Na nic zrzędzenie Pana Wrony - Krowy nie łażą po drzewach i nie budują domków. Jej uparte - Chcę zbudować domek na drzewie nie zniesie żadnego sprzeciwu. Bo taka jest właśnie Mama Mu - jak sobie coś postanowi, to tak będzie. I nie przeszkodzi jej w tym nikt - a już tym bardziej taki maruda. Chce budować - i proszę bardzo - bierze młotek do... no właśnie do czego? Sami się przekonajcie, jak krowy świetnie potrafią sobie radzić z narzędziami.

To krowy umią budować?- już i tak duże z natury oczy Tomka robią się jeszcze większe - z niedowierzania i zdziwienia. A potem są już tylko śmiech, długie analizowanie obrazków i od nowa, ciągłe czytanie od nowa. Jest jeszcze jeden problem - Dlaczego Mama Mu tak się nazywa, i gdzie są jej dzieci? Zaczyna się więc opowiadanie kolejnej historii - tym razem o MAMACH, które czasem chcą pobyć same, zrobić coś tylko dla siebie, odpocząć, by potem znów wrócić do swoich pociech. Jest dobrze. Odpowiedź spodobała się. Nasza ulubienica sama ma w sobie coś z dziecka. Mnóstwo marzeń, zwariowanych pomysłów, które realizuje bez względu na wiek i pozycję krowiej mamy w stadzie. Czarny Maruda za to jest kimś w rodzaju sumienia, które odzywa się zawsze w obliczu wątpliwości. Wypada, nie wypada, co powiedzą inni. Ale i tak Pan Wrona swoje a Mama Mu swoje. Kolejne pytanie Tomka zbija mnie z nóg. Mamo, wybudujesz mi taki dom na drzewie? No tak, bo skoro jedna MAMA może i umie, to dlaczego ja mam nie umieć?  Książka, niby dla dzieci, wprowadziła trochę zamieszania w mojej maminej dorosłej głowie. Zachęca do tego, by czasem zaszaleć, dać się zwariować i ponieść chwili, zabawić na całego ze swoimi dziećmi. Każe wyzbyć się roli biernego - napuszonego, wszechwiedzącego i poważnego rodzica, stojącego na boku obserwatora i opiekuna. Przypomina o naszym dzieciństwie, kiedy to sami robiliśmy różne szalone rzeczy mimo protestów i zakazów naszych rodziców...

Świetnie napisana, zilustrowana przez naszego ulubionego rysunkowacza Svena Nordqvista. Mnóstwo szczegółów do odkrywania, humor, śmieszne dialogi. Cudowna książka ku uciesze dzieci i .. rodziców

Od kiedy pojawiła się Mama Mu w naszym domu, Tomek często zadaje pytanie: Kiedy pojedziemy do Cioci Helenki? Ciocia Helenka ma gospodarstwo i krowy też. Tomek chce zapytać, czy i ciocia ma taką zwariowaną Mamę Mu, co to umie budować domki na drzewach.