Bardzo lubię wiersze Małgorzaty Strzałkowskiej- a że moje dzieci są na nie ciut za małe- z biblioteki przynoszę jej książki dla siebie. Po Wierszykach łamiących języki tym razem- porcja spokojniejszej poezji- poetka nie koncentruje się tutaj na słowie i rymie, nie myśli tylko o tym, jak tu nam podczas głośnego czytania połamać język:), ale konsekwentnie buduje liryczny klimat każdej pory roku. Pięknie pisze o tym, co nas otacza- o listku, ulewie wiosennej, spacerze, babkach z piasku, letniej nocy, łące, sennym lecie, jesiennych drzewach, motylu, deszczu, śniegu. Książka ciekawie wydana , z ilustracjami Piotra Fąfrowicza. Dobra lektura do uwrażliwiania na piękno otaczającego świata dla starszych dzieci.

A tutaj jeden z jesiennych wierszy- na zaostrzenie lirycznego apetytu:)

ZIELONY, ŻÓŁTY, RUDY, BRĄZOWY

Zielony, żółty, rudy, brązowy-

jesień uderza mi do głowy!

Z radością witam jesienne chłody

i rynny pełne spienionej wody!

Z radością witam jesienne pluchy,

jesienne wichry i zawieruchy!

Nareszcie jesień! Nareszcie słota!

Strumienie deszczu i góry błota,

długie wieczory, kasztany, chmury,

żołędzie, liście, mgły i kaptury!

Wyciągam z szafy stos rękawiczek,

kalosze beret, ciepły szaliczek

i skacząc sobie poprzez kałuże,

pędzę przywitać jesienne burze!

Zielony, żółty, rudy, brązowy-

jesień uderza mi do głowy!

Bardzo nam się spodobał  wiersz Grabki w łapki- świetna zabawa słowem i rymem- tutaj fragment - nasze wspomnienie cieplego lata:)

Jeśli chrapkę masz na babkę,

zrób w wiaderku z piasku papkę,

uklep, by nie było dziury,

chwyć wiaderko dnem do góry,

po czym zrób grabkami trach!

i już babka mknie na piach!

Wydawnictwo Media Rodzina